Het probleem is bekend in Europa, zozeer zelfs dat het een courante grap geworden is. "Ja maar, als Kissinger Europa wil bereiken, wie moet hij dan bellen?” Het lijkt ons echter twijfelachtig dat Henry, de voormalige Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken, Herman wil bellen! Tenzij ze voortaan samen praten over Haiku’s en regionale integratie van alle soorten.

Toch hebben we nu weer een "telefoonnummer". En voor de komende dertig maanden dan nog wel. Dit is een van de symbolische acties van de EU-top. Zonder bezwaar, noch tegenvoorstel, zal de heer Van Rompuy nog steeds voor de bijeenkomsten van het Europese pantheon zorgen.

Het moet gezegd worden dat na twee en een half jaar van herhaalde crisis, de grijze eminentie van de Europese Raad zijn weg heeft gevonden. Bovendien gaan alle leden akkoord en verwelkomen ze zijn meedogenloze efficiëntie, gevoel voor humor en, oh wat een verrassing, zijn standvastigheid. Bovendien is het mandaat uitgebreid tot de eurozone. Voortaan, twee keer per jaar en permanent, zal dit leiden tot 17 leden, en hopelijk ook tot meer stabiliteit. Eindelijk zal hij zijn Europese "economische regering" verkregen hebben.

De sobere bezieler heeft alles te winnen bij een tweede en laatste termijn. Men zou zelfs hopen dat hij voor een of andere oplossing zorgt, alsook een echte betrokkenheid en een duidelijk voorbeeld als voorzitter van de Europese Raad. Ondertussen, zo vermoeden we, heeft hij al een sms gestuurd naar Kissinger: "« Hey Henry, I did it! No question about you this time! ‘Call you back, Tschuss ».