Woelig water voor Hongarije
This post is also available in: English
By Eva Donelli, vertaald door Daan Uytterhaegen

Hongarije heeft op 1 januari het zesmaandelijks wisselende voorzitterschap van de EU overgenomen van België en heeft al een ietwat nare periode achter de rug. Cafebabel wil graag van dit moment gebruik maken om de laagtepunten van het voorzitterschap tot nu toe op een rijtje te zetten, en te praten met een aantal journalisten die in het bijzonder in aanraking komen met de bekendste van deze "tekortkomingen". Een mediawet, die volgens persadvocaten, "de klok terugdraait naar de dagen van het communisme ' werd op de voet gevolgd door het " Hongaarse tapijtschandaal" in Brussel.
De nieuwe controversiële Hongaarse mediawet: "geeft de Media Raad van het NMHH (http://www.nmhh.hu/index.php?lang=en) de bevoegdheid om boetes op te leggen aan privé-kranten, websites, omroepen en andere inhoudverstrekkers die de regels op " evenwichtige of immorele berichtgeving" hebben overtreden .
De mediawet is al fors bekritiseerd door de waakhonden der persvrijheid en door Europese journalisten, en is ook een grote zorg voor de EFJ (Europese Federatie van Journalisten). Die beweerde dat "Hongarije in strijd is met het Handvest voor de Grondrechten en Artikel 11 over de vrijheid van de media en het pluralisme en de oproep tot de Europese instellingen om streng toezicht te houden op de gevolgen van de nieuwe wet op de burgerrechten. "
"De uitbreiding van de toepassing van de wet van de belangrijkste media tot de kleinste mediaverstrekkers is beledigend", aldus Lorenzo Consoli, van de International Press Association in Brussel. Hij ging verder met te zeggen dat een "Media Raad in de handen van een meerderheid geen democratie waarborgt". "Ik ben geen voorstander van persregulering", zei Gyevai Zoltan van het Hongaarse tijdschrift Figyelo uitdagend. Hij vervolgde: "Zelfs als de vermeende redenering van de overheid 'vechten tegen het extremisme in de pers' is, denk ik dat het aan de pers is om de overheid in toom te houden en niet andersom".
Een ander gênante blunder die Hongarije onder de aandacht van de pers bracht, was een landkaart op het tapijt in het atrium van de Raad, die het Hongarije van 1848 in plaats van dat van 2011 voorstelt. Dit werd gezien als een poging om het belang van bepaalde periodes uit de geschiedenis teniet te doen. Zoltan noemde dit een "overdreven reactie" en een anti-Europees sentiment. Hij legde verder uit dat het een "anti-Europese tendens is om de geschiedenis te koppelen aan actuele politiek en revisionisme, en dat was zeker niet onze bedoeling."
Dat wil niet zeggen dat dit het Hongaarse voorzitterschap eeuwig zal blijven achtervolgen. Zoltan merkte verder op: "Dit is een kans voor Hongarije om de vooroordelen die mensen over ons hebben -zoals blijkt in de westerse pers- te weerleggen". Uit mijn gesprek met hem maak ik op dat, hoewel Hongarije zich momenteel in woelige wateren bevindt, het na verloop van tijd de wind in de zeilen zal krijgen.



Except where otherwise noted, content on this site is licensed under a Creative Commons License