Traineeships, het bakermat van Europese carrières

In Brussel is de competitie tussen jonge (over)gekwalificeerde Europeanen sterk aanwezig, misschien zelfs meer dan in andere plaatsen. Voor zij die een Europese carrière aspireren, is het volgen van een stage een logische carrière stap geworden. Tijdens het debat «Stagiaires Thérapy, the crisis goes, the interns stay» , ontmoette Cafebabel Brussel een groot aantal stagiaires en voormalig stagiaires in de Europese hoofdstad. Tussen de aanwezige gedreven niet-betaalde stagiaires en de ex-uitgebuiten, geven de stagiaires aanwezig bij dit evenement, goed de sfeer weer van wat er in Europa heerst; iedereen heeft meer dan één traineeship op zijn of haar conto staan en in de huidige economische klimaat volgen de traineeships elkaar sneller op.

Wat op zichzelf een oxymoron is omdat net afgestudeerden soms twee jaar moeten wachten om betaald aan de slag te kunnen. Het algemene gedachtegang is dat leren en jezelf ontwikkelen boven alles gaat, maar het is een triest vooruitzicht en aangezicht om zij die een mastergraad op zak hebben, verantwoordelijkheid zijn voor de koffie- en kopieerapparaat!

In Brussel betalen stagiaires om gratis aan de slag te gaan…

Ondanks het feit dat elke deelnemer aan het debat het eens was met de condities waaronder traineeships worden aangesteld, bestaat er een verschil in menig in het onbetaald opdoen van werkervaring als het gaat om de correctheid van de sociale discriminatie en de ongelijkwaardige druk die gepaard gaat met het onbetaalde werk.

Voor sommigen is het een gemakkelijke keuze als het gaat om een betaalde baan of traineeship in een klein bedrijf versus een onbetaald traineeship bij een gerenommeerde onderneming. Voor Letizia: “Kiezen voor een onbetaalde traineeship heeft te maken met ambitie en het aantrekkelijk maken van mijn CV, dat staat voor mij boven het ontvangen van een salaris.” Volgens Susanna, stagiaire bij de Europese Commissie, “worden sollicitanten niet gedwongen om akkoord te gaan met een aanbod dat niet aan hun eisen voldoet, iedereen maakt zeer bewust een keuze.”

Nadat er soms meer dan 5 jaar in een studie en de financiering ervan gestopt is, is het idee dat er betaald moet worden om te werken een deel van het gedachtegoed van veel afgestudeerden. En de machtwerking van vraag en aanbod, laat trainees vaak weinig keuze anders dan de condities die de werkgever eist te accepteren, met als doel hun CV aantrekkelijk te maken.

Dit wetende is er dan nog wel spraken van eerlijke competitie als niet iedereen de middelen heeft om persoonlijke wensen na te streven? In Brussel kan je op werkdagen trainee zijn bij een gerenommeerd consultancy bureau en gedurende het weekend bij mensen thuis schoonmaken, om de huur te kunnen betalen.

De schreeuw van de precaire generatie?

President van de EPSA (European Parliament Stagiaires Association) van 2008 tot 2009, Alejandro Jimenez Garcia, heeft zijn kritiek geuit op hen die zich in hun situatie berusten: “De traineeships die niet studie gerelateerd zijn nemen toe en deze toename in markt vormt een bedreiging voor de echte banenmarkt. Als jongeren de precaire situatie en condities van een traineeship accepteren, is dit geen vrijwillige keuze maar het is het enige alternatief om niet werkeloos te hoeven zijn.”

Generation PGeneratie P (P staat voor Précaire, Prekär, Precarious, Precaria, Precaire) de initiatiefnemer van de eerlijke traineeships petitie vindt veel aanhangers in Duitsland en Frankrijk.

Ondanks dat de petitie naar het Europese Parlement gestuurd is, blijft de vraag hoe Europeanen in Brussel, die sceptisch tegenover een burgerinitiatief staan, gemobiliseerd kunnen worden? In navolging van het Amerikaanse voorbeeld ‘A Day Without an Immigrant’ campagne, moeten wij misschien de ‘Week Without the Intern’ organiseren om de waarde van trainees voor de economie aan het ligt te brengen.