De LUX Prijs is de cinematografische prijs die het Europese Parlement en wordt dit jaar voor de derde maal uitreikt. Laureaten van deze prijs zijn de Duitser Fatih Akin met zijn “Auf der anderen Seite” (2007) en de Belgische broers Dardenne met de film “Le Silence de Lorna” (2008).

Met de prijs wil het Europees Parlement de verspreiding van de Europese films vergemakkelijken. De winner ziet zijn film ondertiteld in de 23 officiële talen van de EU, evenals de adaptatie voor personen met een visuele of auditieve handicap. Verder wil de prijs het publieke debat over de toekomst van Europa aanwakkeren. Eerlijk gezegd het is een verdacht doel, niet? Hoe kan men een publiek debat op gang brengen als er slechts een select club de prijs noch de genomineerde films kent?

Van Venetië tot Brussel

Tien films werden door een panel geselecteerd. Deze films illustreren, volgens het panel, het Europees integratieproces, debatten over de huidige issues in Europa of de culturele diversiteit van de EU. Op 11 september werd in Venetië de officiële selectie teruggebracht tot drie, namelijk Sturm van Hans-Christian Schmid, Welcome van Phillipe Loiret en Eastern Plays van Kamen Kalev. Volgende week, op 25 november, kan een Duitser, een Fransman of een Bulgaar de volgende laureaat zijn van de LUX Prijs.

Maar eerst plaats voor een vertoning waar, u raadt het al, Cafebabel van de partij was.

Sturm

Tussen 3 en 20 november worden de films bijna dagelijks vertoond. Vorige week  op 9 en 10 november werden de drie films vertoond in het kader van CINECLUB. Na de vertoning was er ruimte voor een kleine discussie met de mogelijkheid tot vragen aan de regisseur. Of beter: Dat was de bedoeling.

De Duitser Hans-Christian Schmid was nergens te bespeuren. Een interview over zijn film en zijn Europees gedachtegoed zat er dus niet in. Het komische uur van de vertoning zat er misschien voor iets tussen. Zijn film, Sturm (ofte Storm) werd vertoond tijdens de middagpauze van de Europese ambtenaren en medewerkers. Een ware stormloop veroorzaakte de vertoning dus niet.

Het werd een eenvoudige vertoning tussen de broodjes en de frisdranken in een kleine geïmproviseerde filmzaal. Het filmplateau voor  LUX Caffé Debate stond wel klaar en daar werd tijdens de film al rustig voor geoefend.

Bovenstaande feiten deden echter niets af aan de film die zich tot een serieuze politieke thriller ontpopte. Schmid ging ook acteurs zoeken over de Duitse grenzen heen en strikte voor zijn hoofdrollen de Nieuw-Zeelandse Kerry Fox (Intimacy) en de Brit Stepen Dillane. Met een internationale cast die niet van de minste is. De film greep trouwens dit voorjaar net naast de Gouden Beer op het filmfestival van Berlijn, maar won later wel de prijs van de Duitse Filmacademie.

Sturm is een fictioneel verhaal over het berechten van een oorlogsmisdadiger voor het internationale Joegoslavië-tribunaal in Den Haag. Het plegen van meineed om toch maar gerechtigheid te verkrijgen, het onder druk zetten van getuigen, het worstelen met het verleden. Wanneer u uzelf de vraag zo stellen wat de link nu is met Europese integratie en waar deze film nu een Europees debat zou kunnen teweegbrengen? Wel, het hele gebeuren wordt toch wel gelinkt met de gesprekken die aan de gang zijn tussen Bosnië en de EU voor een eventuele toetreding.

Verder is de film zeker het bekijken waard, daarom dat u ook geen details of tipjes van de sluier krijgt. En de prijs? Tja, elke Europese film zou een prijs moeten krijgen opdat de distributie ervan zou vergemakkelijkt worden. Maar indien het Europees Parlement écht een debat wil opstarten over de toekomst van Europa, zal het beter moeten doen en zijn prijs bekend te maken onder de bevolking...